Η πολύ μα πάρα πολύ συγκεκριμένη άποψη και φρασεολογία του αγανακτισμένου συγγραφέα "αναγνώστη" και του άρθρου του, που φιλοξενείται στο troktiko, μου θυμίζει έντονα μόνον έναν!
Με περιορισμένο λεξιλόγιο, όταν δεν του υπαγορεύουν και με σκέψη προς ένα συγκεκριμένο σκοπό.
Προφανώς δεν έχει κινηθεί κανείς τους, "αναγνώστης" και συντάκτες troktiko-πέρα από τη πολυθρόνα της εικονικής θέση και δράση ζωής τους-στο Εθνικό Οδικό Δίκτυο ή Στην Αττική Οδό, μια πειραματική διαδρομή από κόμβο Λεωφ. Κηφισίας μέχρι Ελευθ. Βενιζέλο ή περιφερειακή Υμηττού, όπου υπάρχει πυκνή συχνότητα καμερών και θα καταλάβουν ότι τουλάχιστον είναι βλακώδης η αυξομείωση ταχύτητας, αφού αυτή πρακτικά δεν θα είναι για σχετικά ουσιώδη απόσταση.
Αν πάλι τους είναι εξαιρετικά δύσκολο να μετακινηθούν, μπορούν να ενημερωθούν από τη
σχετική σελίδα. Έτσι λοιπόν, όπως ο καθένας κατανοεί, οι σχετικές οπτικές και ηχητικές ειδοποιήσεις λειτουργούν τουλάχιστον αποτρεπτικά. Όπως και οι σχετικές ενημερωτικές πινακίδες που υπάρχουν ΠΑΝΤΑ λίγο πριν τις κάμερες ελέγχου ταχύτητας ή όπου σε τελική ανάλυση:
Ο έλεγχος ταχύτητας γίνεται με τεχνικά μέσα.
Αυτή είναι η μία άποψη, γιατί υπάρχει και η άλλη, των ανθρώπων που δεν επιθυμούν να τους φωτογραφίζει ή καταγράφει καμία κάμερα.
Η πλειονότητα βέβαια των λογισμικών πλοήγησης επιτρέπει την καταγραφή σημείου, που αυτόματα καταγράφεται ως κάμερα ή έλεγχος, εκτός βέβαια και ο "αναγνώστης" δεν χρησιμοποιεί λογισμικό πλοήγησης ή ίσως εκείνο που χρησιμοποιεί δεν του παρέχει αυτή την δυνατότητα, όπως το ginius...
Φυσικά ως αυτονόητο θεωρούμε ότι οι κάμερες ταχύτητας υπάρχουν για να τιμωρούνται οι παραβάτες, όχι προς Θεού ότι είναι εισπρακτικό μέτρο.
Προσωπικά όσες φορές κινδύνευσα δεν ήταν από ένα σβέλτο οδηγό, αλλά από κάποιον "οικογενειάρχη" φορτωμένο με τόσο άγχος αναλόγως ίσο με τα μπαγκάζια του βαρυ-φορτωμένου οχήματός του.
